Wiersze Ewy Dharma Wind

jak skrzydła ptaka
niesiony na wietrze
Umysł mój

prześwituje Słońce

*
zatrzymał Czas
jednym skinieniem
jednym spojrzeniem

Nieskończona Chwilo,
trwaj!

*
pocałunek przemknął
między nami
jak gołąb pokoju

zatrzepotał skrzydłami
nie wróci
uwięziony

 

SZPAKI JUŻ ODLECIAŁY – ANGO RECZ 2015

szpaki już odleciały
jezioro
stało się bliskie

*
dotknęłam jeziora
poczułam całym
pyskiem

*
czy to pluszczcz
czy to deszczcz
czy ulewa

czy śpiew ptaków

rozgęstwiły się wokół

(poranek dzień I)

* * *
wyrosły mi gałęzie
korzenie
liście z drzew
płonę

a czasem

jestem pusta
jak wydrążony pień

a czasem

para bucha…

*
Uderzenie: Raz!
Zamarł Czas!
tańczą oboje

umpan i han

*
świat wiruje w Twoich oczach
Ziemia się kręci nie wokół Słońca
lecz tu

Nieznajomej

 *
inna opcja:
jak widzisz trochę dalej
niż na pół paznokcia

 

K ą c i k o w e   l a t o


jak Ci mistrzowie
z fotografii
sprzed lat

zmienia się ciągle
jak Ocean
lecz trwa

     Uji’emu


w dzikie wino zaplątani
pod prysznicem
jak Adam i Ewa


jestem zakochana
w powietrzu
całuję z Księżycem


Oświecenie w blasku Słońca
nad ranem
Kocham siebie samą


jakbym była
na Ty
z Księżycem

jakbyś
mnie
miłował

Zobaczyłam swoją Naturę w Księżycu
zaglądał przez okno
gdy siedziałam  w zazen
W  Złotej Kołysce Poświaty

On jeszcze tam tkwi

 

 

 

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *